Maria Visovam woont alleen in het dorp Breb. Ze is bejaard maar zeer onafhankelijk: ze draagt houtblokken voor haar houtkachel en weeft stoffen op een traditioneel weefgetouw. Haar huis weerspiegelt wat er gebeurt als een gemeenschap leert om alleen te nemen wat ze nodig heeft.
Het geheim van deze plek? Generaties aan kennis over welke bomen gekapt moeten worden en welke moeten blijven staan, wanneer paarden in plaats van zware machines moeten worden ingezet, en hoe jonge bomen kunnen groeien in de ruimte die door hun oudere soortgenoten is gecreëerd. Praktijken die zo diep geworteld zijn dat ze zelfs onder communistische nationalisatie standhielden, en de waarde van deze bossen bleef onveranderd. In 2010, na jaren van werk door lokale boswachters en het WWF, werd deze aanpak erkend en werd het bos van Maramureș FSC-gecertificeerd.
Tegenwoordig trekken jonge mensen naar de steden en verdwijnen traditionele ambachten zoals de dakspanen van Teodor. Het WWF en lokale gemeenschappen zetten in op een proefproject dat erop gericht is de volledige waarde van het bos te erkennen – niet alleen voor hout, maar ook voor biodiversiteit, natuurlijke en recreatieve waarden, en de verhalen die het herbergt.
In 2022 waren deze bossen de eerste in Roemenië die de FSC-certificering voor ecosysteemdiensten op het gebied van recreatie en biodiversiteit ontvingen. Dit heeft de deur geopend naar nieuwe financiering voor natuurbehoud en lokale werkgelegenheid.
Soms komen innovatieve ideeën voort uit de oudste wijsheden. En certificering kan het belang van deze praktijken benadrukken.
Ontdek het volledige (interactieve) verhaal hier.